عشق بدون قید و شرط

---

 

کو کجاست؟

          آن تهی گاه زمین آغوش تو

               هر دو چشم مست و شورانگیز تو

                    آن دو دستی کز نوازش های او

                        آسمانی گشتم و رسوای او

کو کجاست ؟

               آن نگاهی کز نگاهم می ربود

                   صبر و آرام و قرارم هرچه بود

                        آخر این دردی که در دل خفته است

                            بی گمان محتاج عشقی کهنه است

                                   تا برون یازد غم دل را زدل

                                         تا نهان سازد غم دیرینه را

                                              کز نبودش ریشه تا پایم کشید

کو کجاست ؟

              بلبل آوازه خوان باغ من

                     کز نبودش رنگ بی برگی گرفته باغ من

                             آن دلیل بودن پروانه ها

                                  آن سبب ساز همه افسانه ها

کو کجاست ؟

             آن ترنم

                     آن صداقت

                              آن صدا

                                      آه

                                   کس خبر دارد کجاست؟

ولی ای ماه قشنگ!

آن چه در ما جاری است ؛ این همه فاصله نیست !

چشمه ی گرم وصال است و عبور...

زندگی ...  می گذرد ؛ تند و آسان و سبک ...!

عاشق هم باشیم ، عاشق بودن هم ،

عاشق ماندن هم ، عاشق شادی و هر غصه ی هم ...

روز نو ، هر زوز است ؛

فکر را ، نو بکنیم ....!

... عشق را ، سر بکشیم ...!

زندگی می گذرد... ! تند ، آسان و سبک !!!

                                       ( مریم حیدر زاده )

برادر :                           

تامی کوچولو به تازگی صاحب برادر شده بود و مدام به پدر و مادرش اصرار می کرد که او را با برادر کوچکش تنها بگذارند.

پدر و مادر می ترسیدند،تامی هم مثل بیشتر بچه های چهار،پنج ساله به برادرش حسودی کند وبه او آسیبی برساند؛ برای همین به او اجازه نمی دادند با نوزاد تنها بماند.

اما در رفتارهای تامی هیچ نشانی از حسادت دیده نمی شد، با نوزاد مهربان بود و اصرارش برای تنها ماندن با او روز به روز بیش تر می شد.

بالاخره پدر و مادرش به او اجازه دادند.

تامی با خوشحالی به اتاق نوزاد رفت و در را پشت سرش بست. تامی کوچولو به طرف برادر کوچکترش رفت، صورتش را روی صورت او گذاشت و به آرامی گفت : « داداش کوچولو ، به من بگو خدا چه شکلیه؟ من کم کم داره یادم میره

 یاد:  

دو دوست با پای پیاده از جاده ای در بیابان عبور می کردند. بین راه سر موضوعی اختلاف پیدا کردند و به مشاجره پرداختند. یکی از آن ها از سر خشم ، بر چهره ی دیگری سیلی زد.

دوستی که سیلی خورده بود سخت آزرده شد ولی بدون آن که چیزی بگوید ، روی شن های بیابان نوشت :« امروز بهترین دوست من ، بر چهره ام سیلی زد. »

آن دو کنار یکدیگر به راه خود ادامه دادند تا به یک آبادی رسیدند. تصمیم گرفتند قدری آن جا بمانند و کنار برکه ی آب استراحت  کنند. ناگهان شخصی که سیلی خورده بود، لغزید و در برکه افتاد. نزدیک بود غرق شود که دوستش به کمکش شتافت و او را نجات داد. بعد از آن که از غرق سدن نجات یافت ، بر روی صخره ای سنگی این جمله را حک کرد : « امروز بهترین دوستم جان مرا نجات داد. »

دوستش با تعجب از او پرسید : « بعد از آن که من با سیلی تو را آزردم، تو جمله را روی شن ها ی صحرا نوشتی ولی حالا این جمله را روی صخره حک می کنی؟ دیگری لبخند زد و گفت : « وقتی کسی ما را آزار می دهد، باید روی شن ها ی صحرا بنویسیم تا باد های بخشش ، آن را پاک کنند ولی وقتی کسی محبتی در حق ما می کند باید آن را روی سنگ حک کنیم تا هیچ بادی نتواند آن را از یاد ها ببرد. »

 مشعل:

مردی در عالم رویا فرشته ای را دید که در یک دستش مشعل و در دست دیگرش سطل آبی گرفته بود و در جاده ای روشن و تاریک راه می رفت.

مرد جلو رفت و از فرشته پرسید : « این مشعل و سطل آب را کجا می بری ؟ »

فرشته جواب داد : « می خواهم با این مشعل بهشتن را آتش بزنم و با این سطل آب ، آتش های جهنم را خاموش کنم. آن وقت ببینم چه کسی واقعاً خدا را دوست دارد؟ »

 محاکمه عشق :       

جلسه محاکمه عشق بود و عقل که قاضی این جلسه بود، عشق را محکوم به تبعید به دورترین نقطه مغز یعنی فراموشی کرد. قلب تقاضای عفو عشق را داشت ولی همه اعضا با او مخالف بودند. قلب شروع کرد به طرفداری از عشق، آهای چشم مگر تو نبودی که هر روز آرزوی دیدن او را داشتی؟ ای گوش مگر تو نبودی که در آرزوی شنیدن صدایش بودی؟ و شما پاها که همیشه آماده رفتن به سویش بودید حالا چرا این چنین با او مخالفید؟

همه اعضا روی برگرداندند و به نشانه اعتراض جلسه را ترک کردند. تنها عقل و قلب در جلسه ماندند.

عقل گفت: دیدی ای قلب؟ همه از عشق بیزارند ولی من متحیرم با وجودی که عشق از همه بیشتر تو را آزرده چرا هنوز از او حمایت می کنی؟

قلب نالید و گفت: من بدون عشق دیگر نخواهم بود و تنها تکه گوشتی هستم که هر ثانیه کار ثانیه قبل را تکرار می کند و فقط با عشق می توانم یک قلب واقعی باشم، پس من همیشه از عشق حمایت می کنم!

 

---

 

                                       عشق و زمان:  

در جزيره اي زيبا تمام حواس، شادي، غم، غرور، عشق و ... زندگي مي کردند. روزي خبر رسيد که به زودي جزيره به زير آب خواهد رفت.همه ساکنين جزيره قايقهايشان را آماده و جزيره را ترک کردند. وقتي جزيره به زير آب رفت، عشق از ثروت که قايقي با شکوه داشت کمک خواست و گفت:آيا مي توانم با تو همسفر شوم؟ ثروت گفت: نه من مقدار زيادي طلا و نقره دارم و جايي براي تو ندارم. عشق از غرور که با يک قایقی زيبا راهي مکاني امن بود کمک خواست. غرور گفت: نه چون تمام بدنت خيس و کثيف شده و قايق زيباي مرا کثيف خواهي کرد. غم در نزديکي عشق بود. پس عشق به او گفت: اجازه بده که با تو بيايم غم با صداي حزن آلود گفت: آه من خيلي ناراحتم، و احتياج دارم تنها باشم. عشق سراغ شادي رفت و او را صدا زد، اما او آنقدر غرق شادي و هيجان بود که حتي صداي عشق را نشنيد. آب هر لحظه بالاتر مي آمد وعشق ديگر نااميد شد، که ناگهان صدايي سالخورده گفت من تو را خواهم برد. عشق از خوشحالي فراموش کرد نام پيرمرد را بپرسد و سريع سوار قايق شد. وقتي به خشکي رسيدند پيرمرد به راه خود ادامه داد و عشق تازه متوجه شد که چقدر به گردن پيرمرد حق دارد. عشق نزد علم رفت و گفت آن پيرمرد کي بود که جان مرا نجات داد؟ علم پاسخ داد: زمان. عشق با تعجب پرسيد چرا زمان به من کمک کرد؟ علم لبخندي خردمندانه زد و گفت: زيرا تنها زمان قادر به درک عظمت عشق است.

من را به غیر عشق به نامی صدا نکن

غم را دوباره وارد این ماجرا نکن

بیهوده پشت پا به غزلهای من نزن

با خاطرات خوب من اینگونه تا نکن

موهات را ببند دلم را تکان نده

در من دوباره فتنه و بلوا به پا نکن

 من در کنار توست اگر چشم وا کنی

خود را اسیر پیچ و خم جاده ها نکن

بگذار شهر سرخوش زیبائیت شود

تنها به وصف آینه ها اکتفا نکن

امشب برای ماندنمان استخاره کن

اما به آیه های بدش اعتنا نکن

وقتی خدا مادر را آفرید

وقتي خدا مادر را آفريد

When God Made Mothers

By the time the Lord made mothers

وقتي خدا مادران را مي آفريد در روز ششم تا ديروقت كار مي كرد ...

By the time the Lord made mothers, he was into his sixth day of working overtime.
An Angel appeared and said "Why are you spending so much time on this one

وقتي خدا مادران را مي آفريد در روز ششم تا ديروقت كار مي كرد.
فرشته‌اي اومد و پرسيد: چرا اينقدر روي اين يكي وقت مي گذاري؟
و خدا پاسخ داد :
مي دوني چه خصوصياتي در نظر گرفتم تا درستش كنم ؟

 She has to be completely washable, but not plastic, have 200 movable parts, all replaceable, run on black coffee and leftovers, have a lap that can hold three children at one time , have a kiss that can cure anything from a scraped knee to a broken heart, and do these things only with two  hands

بايد قابل شستشو باشه ولي پلاستيكي نباشه. بيش از 200 قسمت قابل حركت داشته باشه كه قابل تعويض باشند. و بايد بتونه از همه جور غذا استفاده كنه. .بايد بتونه هم زمان سه تا بچه رو در آغوش بگيره . با يه بوسه  كه از زانوي زخمي تا قلب شكسته رو شفا بده. و همه اينها رو بايد فقط با دو تا دست انجام بده
 
the angel was impressed" just two hands..impossible   
And that's just on the standard model?" the Angel asked
This is too much work for one day. Wait until tomorrow to finish

فرشته تحت تأثير قرار گرفته بود .
فقط دو تا دست غير ممكنه . مطمئني اين يك مدل درست و استاندارده ؟
اين همه كار براي امروز زياده بقيه‌اش رو بگذار براي فردا و تكميلش كن
 

But I can't!" The Lord protested, "I am so close to finishing this creation that is so close to my own heart. She already heals herself when she's sick AND she can work 18 hours a day

نمي تونم ديگه آخراي كارمه. چيزي نمونده كه موجودي را كه محبوب قلبم هست رو كامل كنم.
وقتي بيمار مي شه خودش، خودش رو معالجه مي كنه و مي تونه 18 ساعت در روز كاركنه

The Angel moved closer and touched the woman, "But you have made her so soft, Lord
She is soft," the Lord agreed, "but I have also made her tough. You have no idea

فرشته نزديكتر اومد و زن رو لمس كرد:
اين كه خيلي لطيفه!!
بله لطيفه. ولي خيلي قوي درستش كردم . نمي توني تصور كني چه چيزهايي رو مي تونه تحمل كنه و بر چه مشكلاتي پيروز بشه

Will she be able to think?", asked the Angel.
The Lord replied, "Not only will she be able to think, she will be able to reason, and negotiate."
The Angel then noticed something and reached out and touched the woman's cheek. "Oops, it looks like you have a leak with this model. I told you that you were trying to put too much into this one

 
فرشته پرسيد : مي تونه فكر كنه ؟

خدا پاسخ داد : نه تنها فكر مي كنه مي تونه استدلال و بحث و گفتگو كنه .

فرشته گونه زن رو لمس كرد: "خدا فكر كنم بار مسئوليت زيادي بهش دادي ! سوراخ شده و داره چكه مي كنه !"
 
That's not a leak." The Lord objected. "That's a tear!"
"What's the tear for?" the Angel asked. 
The Lord said, "The tear is her way of expressing her joy, her sorrow, her disappointment, her pain, her loneliness, her grief, and her pride."
The Angel was impressed. "You are a genius, Lord. You thought of everything; for mothers are truly amazing
 
 
خدا اشتباه فرشته رو تصحيح كرد : چكه نمي كنه - اين اشك
فرشته پرسيد :به چه دردي مي خوره ؟
اشكها روش او هستند تا غمهاش، ترديدهاش، عشقش ، تنهائيش، رنجش و غرورش را بيان كنه .
فرشته هيجان زده گفت :خداوندا تو نابغه اي فکر تمام چيز هاي خارق العاده رو براي ساختن مادرها کرده اي ..

but there is only one thing wrong with her
she forgets what she is worth

فقط يك چيزش خوب نيست.

خودش فراموش مي كنه كه چقدر با ارزشه