****تسنیم ادبی****
+ نوشته شده در شنبه دهم مهر 1389ساعت 20:55 توسط دانشجو
|
بیایید این جملات را خوب بخوانیم و به یاد داشته باشیم :
۱. وجود ما ارمغانی برای دنیاست.
۲. ما بی مانند و در نوع خود بی نظیر هستیم.
۳. زندگی ما می تواند آن چنان که دلخواه ماست باشد.
۴. حساب برکاتی که خداوند به ما عطا کرده راداشته باشیم ، نه مشکلات و رنج هایمان را.
۵. هر آن چه پیش بیاید ما قادر به اتمام کار هستیم.
۶. در درون خود جواب سوالات زیادی را می توانیم بیابیم.
۷. درک کنیم ، شهامت داشته باشیم و قوی باشیم.
۸. برای خود محدودیت قائل نشویم.
۹. چه بسیارند رویاهایی که در انتظار تحقق یافتن هستند.
10. به نقطه اوج ، و حد ممتاز خود نایل شویم.
۱1. هیچ چیز بیش از نگرانی توانایی ما را تحلیل نمی برد.
۱2. هر چه یک فرد مساله ای را به مدت طولانی تری به دوش بکشد آن مشکل سنگین تر خواهد شد.
۱3. مسایل کوچک را زیاد از حد جدی نگیریم.
۱4. زندگی آرام و باصفایی داشته باشیم.
۱5. زندگیمان را مملو از حسرت و پشیمانی نکنیم.
۱6. به یاد داشته باشیم عشقی اندک مسیری طولانی را می پیماید.
۱7. به یاد داشته باشیم که دوستی یک سرمایه گذاری عاقلانه است.
۱8. امید و شادی به موقع داشته باشیم.(بادیگران بخندیم ولی به دیگران نخندیم.)
19. زمانی را به این اختصاص دهیم که هنگام دیدن هر ستاره یک آرزو کنیم.
20. تصمیمات ، بسیار مهم تر از آن هستند که به بخت و شانس واگذار شوند.
و درختايي كه رشدشون تا مدت كوتاهي بود و بعدش متوقف شده بود.............درختي پر بار و پر ثمر كه از ميوه هاش همه برداشت ميكردند ...خوبي اين درخت اين بود كه شاخه هاي قوي داشت و ريشه هاي عميقي پيدا كرده بود حتي باد و طوفان اثري روي اون نداشت اگه شاخه ايي مي خواست شكسته بشه شاخه هاي ديگه مانع ميشدند...حتي چند بار با تبر و اره برقي به جونشون افتادن ولي كاري از پيش نبردند..گرچه گاهي شاخه ايي بارش رو ي شاخه ديگه مي افتاد ولي همه بخاطر حفظ اين درخت تحمل ميكردند.(و فراموش ميكردند ديگه تو دلشون نمي موند!) چون هدف مهمتر بود....تبر بدستان راههاي مختلفي را براي قطع كردن اين درخت به كار مي بردند ولي هيچكدوم فايده ايي براشون نداشت...بعد از جلسات زيادي كه با هم داشتند تصميم گرفتند...حملاتشون سازماندهي شده باشه....خوب برنامه اين بود.....تخريب ، توهين ، تهمت و شايعه از بيرون.................اختلاف از درون... .....حملات ايندفعه نه با تبر و اره ......اين دفعه با يه جنگ نرم....... زمان مي گذشت.....جنگ نرم آغاز شده بود بدون اينكه خيليا بدونند.....شاخه ها ديگه نمي تونستند همديگه را تحمل كنند.......انگار اون سختيهايي را هم كه تحمل ميكردند رو دلشون مونده بود!!!!!!! حالا ديگه اونها بدون نياز به تبر وتحمل مشقت ضربه زدن با تبر...تونسته بودند بعضي از شاخه هاي تنومند درختا بشكنند.......درخت كمي ضعيف شده بود ....حالا ديگه به اين فكر مي كردند كه ديگه وقت ضربه نهايي رسيده............................................(ولي خبر نداشتندد كه درخت ريشه هاي قوي داره )
